Documenta – początki wielkiego przeglądu sztuki

Jak ewoluował przegląd sztuki współczesnej w Kassel

Każdy przegląd w Kassel ma swój własny, specyficzny charakter, który składa się z pomysłów i koncepcji dyrektora artystycznego (kiedyś o programie decydowała wieloosobowa komisja). Wystawa nie jest tylko przedstawieniem aktualnych trendów w sztuce współczesnej, ale także miejscem, w którym pokazuje się nowatorskie koncepcje wystawiennicze. Nie mniej, każdorazowo, Documenta odgrywa wiodącą rolę w podejmowaniu międzynarodowego dyskursu o sztuce współczesnej i jej nowych kierunkach. W ciągu ostatnich dziesięcioleci Documenta stała się instytucją, która wykracza daleko poza badanie tego, co obecnie „się dzieje”. Co pięć lat wystawa przyciąga uwagę międzynarodowego świata sztuki.

Pierwsza wystawa

Pierwsza wystawa Documenta miała miejsce od 15 lipca do 18 września 1955 roku i zorganizowano ją w ruinach Muzeum Fridericianum. Stało się tak dlatego, bo twórca przeglądu sztuki pragnął zrehabilitować Niemcy w oczach świata – miejsce pierwszej wystawy miało być nawiązaniem do II wojny światowej, podczas której muzeum zostało spalone. Celem wystawy miało być przedstawienie aktualnych trendów w sztuce w Europie, ale w kontekście historycznym. Dzieła sztuki wybrała komisja składająca się z pięciu osób. Wystawę odwiedzali głównie Niemcy, zaś z zagranicy przybyli w dużej ilości Francuzi i Włosi.

W trakcie wystawy przedstawiono 148 artystów, 670 dzieł sztuki, a całość przeglądu zobaczyło aż 130 tysięcy widzów.

Druga wystawa

Wystawa w 1955 roku odniosła ogromny sukces, dlatego kolejną wystawę w 1959 roku postanowiono przygotować z jeszcze większym rozmachem. Aby sprostać wyzwaniu, powołano trzy oddzielne komisje: malarstwa i rzeźby, grafiki, oraz koncepcji wystawy. Zadecydowano, że tym razem przegląd nie będzie już odnosił się do do historii – wystawa traktowała wyłącznie o najnowszych trendach w sztuce. Komisja postanowiła pokazać dużo więcej rzeźby współczesnej niż podczas pierwszego pokazu, ale na pierwszy plan wybijał się abstrakcjonizm, dokładniej informel – najważniejszy z jego nurtów.

Przegląd sztuki w Kassel coraz bardziej koncentrował się na określeniu, co jest najwartościowszym zjawiskiem we współczesnej sztuce.

W trakcie wystawy przedstawiono 392 artystów, 1770 dzieł sztuki, a całość przeglądu zobaczyło134 tysiące widzów.

Trzecia wystawa

Po kolejnych pięciu latach komisje rozpoczęły jeszcze bardziej szczegółowe prace nad programem – postanowiły stawiać już nie na nurty, a już wyłącznie na konkretnych artystów lub wybrane, ważne ich zdaniem prace. Poza malarstwem, rzeźbą i grafiką, postanowiono przedstawić rysunek.

W trakcie tej edycji przedstawiono 280 artystów, 1450 dzieł sztuki, a całość przeglądu zobaczyło 200 tys. widzów.

Dodaj komentarz

Your e-mail will not be published. All required Fields are marked